Po sukcesie ostaniego pokazu organizowanego prez DKF Faktor Berliński pragniemy zaprosić Państwa bardzo serdecznie na PIĄTKOWĄ KRWAWĄ UCZTĘ!

piątek, 02.XII, godz. 20.30

cena: 20 zł

Gościem specjalnym będzie Piotr Sawicki, autor książki "Odrażające, brudne, złe. 100 filmów gore", opowie o filmach grozy, odpowie na wszystkie pytania, i wprowadzi do projekcji.
Filmy, które zostaną wyświetlone w ramach Krwawej Uczty to nielada gratka dla koneserów horrorów:

MARTWE ZŁO, 1981
Debiut reżyserski Sama Raimi, który z miejsca zyskał sobie status kultowego. Do opuszczonego domku w górach przybywa na weekend piątka studentów. Na miejscu znajdują "Necronomicon" legendarną księgę zmarłych i nagraną na taśmę inwokację przywołującą demony. Ku swemu nieszczęściu odsłuchują ją i w rezultacie noc w lesie będzie dla wielu ostatnią w ich życiu.

BURIAL GROUND, 1981
Bohaterami są pary: Mark i Janet, James i Leslie, oraz George i Evelyn z synem Michaelem. Przybyli oni do willi w odwiedziny. Lecz są nieświadomi tego, iż w podziemiach niedaleko willi szalony profesor przeprowadza dziwne eksperymenty. Pewnego dnia uszkodził kamień starożytnej cywilizacji Etrusków, co było katastrofalne w skutkach. Uszkodzenie kamienia doprowadziło do uwolnienia złowrogiej mocy. Beztroską atmosferę przerwały żywe trupy, które zostały uwolnione przez maniakalnego profesora. Teraz wszyscy domownicy muszą walczyć o przetrwanie z krwiożerczymi zombie.

WZGÓRZA MAJĄ OCZY, 2006
Bardzo dobrze odebrany przez krytykę remake filmu Wesa Cravena z 1978 r. Opowiada o amerykańskiej rodziny z przedmieścia, która wybrała się na wycieczkę po kraju. Kiedy ich przyczepa psuje się, na środku pustyni w Nowym Meksyku, stają się łupem dla ludzi o potwornie zdeformowanym wyglądzie. Członkowie rodziny skazani są wyłącznie na siebie w tej nierównej walce o przeżycie.

Rezerwacja biletów już dzisiaj!Serdecznie zapraszamy!!

Już w sobotę, 19 listopada, w ramach projekcji DKF Faktor Berliński zapraszamy na pokaz filmu niemego z 1921 roku, pt. Furman Śmierci". Film ten jest klasyką filmu niemego i jednym z największych dzieł Victora Sjostroma- jednego z czołowych twórców tamtych lat.  

Jest to wyjątkowa okazja do obejżenia tego filmu na dużym ekranie. Dodatkową atrakcją będzie występ zespołu SIGNAL TO NOISE RATIO, który zagra muzykę do filmu na żywo.

serdecznie zapraszamy!!! 

Faktor Berliński z ogromną przyjemnością zaprasza na kolejne spotkanie DKF-u, tym razem z kinem austriackim. „Import Export” (2007 r.) to głośny film, który zamierzeniu reżysera - Ulricha Seidla - ma „dotknąć, urazić, może nawet zamotać im (widzom) w głowie, po to, by zaczęli o czymś intensywniej myśleć”.

Ulrich Seidl, przez wielu uważany za skandalistę, jest cenionym zarówno w Austrii, jak i na świecie scenarzystą i reżyserem. Jego filmy dokumentalne - dzięki swojej formie i treści zaskarbiły sobie uznanie na światowych festiwalach (za film „Mit Verlust ist zu rechten” zdobył specjalną nagrodę jury na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Amsterdamie w 1993 roku). Pierwszą pełnometrażową produkcją fabularną Ulricha Seidla były „Upały”. Film w ponurym świetle przedstawia obraz wiedeńskich przedmieść w czasie paru gorących letnich dni. Obraz ten zyskał uznanie i zdobył Grand Prix podczas 58. festiwalu w Wenecji w 2001 roku.

„Import Export” (nominacja do Złotej Palmy w Cannes w 2007 roku) był jednym z bardziej ambitnych projektów reżysera zarówno ze względu na temat, ak i realizację. O skali przedsięwzięcia może świadczyć między innymi to, iż film był kręcony na przestrzeni lat 2005 – 2007 w Austrii, Czechach, Słowacji, Rumunii i na Ukrainie. Obraz poprzez autorskie podejście do tematu i formę przypominającą dokument skupia się na wnikliwej obyczajowej obserwacji życia dwóch osób. Seidl rozwija dwa równoległe wątki - ukraińskiej pielęgniarki i austriackiego bezrobotnego pracownika ochrony, którzy wyruszają w podróż w przeciwnych kierunkach (kobieta na zachód, mężczyzna na wschód) w poszukiwaniu innego życia. Czy znajdą to czego szukają? „Import Export” w znakomity sposób portretuje dwa odmienne światy, które, jak się okazuje, tak naprawdę niewiele różni. Film skłania do refleksji. Poprzez swą bezpruderyjność i nonkonformizm wzbudza w widzu silne emocje, nie pozostawiając go obojętnym wobec podejmowanych przez obraz tematów.

Po leniwych wakacyjnych miesiącach (pełnych deszczu i komarów) DKF Faktor Berliński powraca na Stację Falenica z nowym wydarzeniem. Brytyjska Królowa może być dumna!

Queen's Pride to nazwa nocnej imprezy łączącej pokaz filmowy z imprezą didżejską, która stanowić będzie żywy muzyczny komentarz do wyświetlonego obrazu. Queen's Pride to okazja, żeby zobaczyć na dużym ekranie film uznawany za klubowy manifest lat 90-tych, ale i późniejszych: Human Traffic. W filmie tym najważniejsze są dwie rzeczy: muzyka i kluby, w których toczy się akcja. Główni bohaterowie – paczka kumpli (Jip, Lulu, Koop, Nina i Moff) stanowią pretekst by pokazać zwariowany, barwny świat nocnego weekendowego życia Londynu, który pulsuje, mieni się tysiącem uderzeń basów na minutę. Drum'n'base, dubstep, jungle to tylko niektóre z nazw elektronicznych stylów muzycznych przemyconych w filmie.

16 czerwca o 19:30 zapraszamy na kolejne spotkanie DKF Faktor Berliński. Tym razem spotkanie z egzotycznym kinem indonezyjskim. Zobaczymy mroczny thriller najgorętszego tamtejszego reżysera Joko Anwara „Zakazane drzwi”.

Joko Anwar należy do współczesnych reżyserów, którzy swoje inspiracje czerpali z kina klasy B, zwłaszcza horrorów i filmów kung-fu, ale pochłaniał wszystko, co mógł znaleźć w sumatrzańskich kinach. Ukończył inżynierię kosmiczną, a tuż po studiach rozpoczął pracę jako krytyk filmowy w Jakarta Post. Podczas jednego z wywiadów tak oczarował swoją wiedzą wpływowa indonezyjską reżyserkę Nia Dinatę, że ta powierzyła mu napisanie scenariusza do swojego filmu. Wkrótce zaczął realizować własne filmy. Jest uznawany za jeden z największych talentów azjatyckiego kina.

Zakazane drzwi to zaskakujący eksperyment filmowy. Gambir, ceniony rzeźbiarz, wiedzie idylliczne życie: ma piękną żonę, wspaniały dom oraz pieniądze. Za fasadą ideału ukrywane są jednak mroczne i krwawe tajemnice. Obraz Anwara to jeden z najbardziej oryginalnych filmów dekady, którego mocnym punktem jest szokująca scena wigilijnej kolacji.

Po filmie spotkanie z panem Dawidem Martinem z Ambasady Republiki Indonezji w Warszawie i tłumaczem filmu.

Fragment recenzji - Krzysztof Gonerski, horror.com.pl - "Joko Anwar, reżyser Zakazanych Drzwi, to twórca, którego warto zapamiętać. W reżyserskim dorobku ma ledwie trzy filmy, ale jest już uważany za jednego z najciekawszych indonezyjskich twórców i coraz głośniej o nim robi się także na świecie. (...) Wizja Anwara, jak zdążył nas do tego przyzwyczaić w poprzednim filmie, „Dead Time: Kala”, składa się z wielu elementów filmowych gatunków i nie jest łatwa do przyswojenia. Tym razem Indonezyjczyk korzysta z konwencji thrillera, dramatu psychologicznego, filmu społecznego oraz z… horrorów nurtu psychopatologicznego, wzmocnionych zaskakującą jak na standardy indonezyjskiego kina dawką przemocy i makabry. (...) Jedną z największych zalet Zakazanych drzwi jest bowiem jego oryginalność. Pewne, powierzchowne podobieństwa zwłaszcza do twórczości Davida Lyncha (ze wskazaniem na „Blue Velvet” oraz „Ogniu, krocz za mną”) da się zauważyć, lecz trudno mówić o kopiowaniu. Anwar zdołał w tak skownecjonalizownym gatunku jak filmowa groza stworzyć obraz jedyny w swoim rodzaju, co już jest godne podziwu. Ale lista zasług pod adresem reżysera (także scenarzysty) na tym się nie kończy. Zrealizowany za pieniądze, za które w USA kręci się odcinki seriali, i to tych mniej popularnych, dowodzi klasy Anwara i jego realizatorskiej ekipy. Od strony czysto technicznej nie można się do niczego przyczepić. Zdjęcia Rahmata Syaifula, stałego współpracownika reżysera są stylowe, mroczne i idealnie oddają atmosferę niesamowitości i stopniowej, lecz nieuchronnie postępującej paranoi. Bardzo ciekawie prezentuje się ścieżka muzyczna, na której rozbrzmiewają niejednokrotnie jazzowe lub nawet dancingowe utwory, ilustrujące na zasadzie kontrastu sceny grozy..."

Już 2 czerwca o 20:00 DKF Faktor Berliński zaprasza na spotkanie z teoriami spiskowymi.

Zobaczymy najważniejszy „spiskowy” film ostatnich lat ukazujący najnowsze spiski, teorie obalające systemy gospodarcze, religijne i społeczne - Zeitgeist: the Movie w reż. Petera Josepha. To film, który w 90 minut wywróci cały Twój system wartości (albo i nie, ale ze spiskami warto być na bieżąco!:)

Otaczają nas spiski, „wiedzący” zawładnęli najważniejszymi instytucjami, narzucając narrację, w której ci, którzy z narażeniem życia odkrywają prawdę spychani są na margines systemu jako szaleńcy i „oszołomy”. Brzmi znajomo prawda? Spiskowe postrzeganie świata jest coraz mocniej zakorzenione w naszej kulturze, wietrzenie spisków, wydaje się być umiejętnością zakodowaną w naszym umyśle, namiętnością, której rzesze ludzi oddają całe swoje życie. Po filmie zastanowimy się, skąd w nas to pragnienie spisku oraz jak teorie spiskowe przenikają się ze światem filmu.

O filmie:

Zeitgeist: the Movie" jest najczęściej oglądanym filmem na Video Google roku 2008.

Produkcja składa się z trzech części:

- The Greatest Story Ever Told – poświęcona podstawom religii chrześcijańskiej, którą porównuje z kultami solarnymi, Horusem, wierzeniami nordyckimi, astrologią.

- All the World's a Stage – analizuje fakty na temat zamachów 9/11, próbując udowodnić, że za zamachami stoi rząd Stanów Zjednoczonych, który stara się zatuszować wszystkie informacje związane z tymi wydarzeniami. Autorzy filmu przytaczają na dowód tej tezy szereg argumentów, m.in. że uderzenie samolotów w WTC, które zostały zaprojektowane tak aby wytrzymać uderzenia nawet kilku tego typu samolotów z każdej strony budynku. W filmie zaprezentowano wywiad z konstruktorem WTC i eksperymenty z paleniem się termitu służącego do wyburzania budynków itp. Podano w wątpliwość dziwne zniknięcie prawie całości samolotu, który rozbił się o Pentagon i nie zniszczył nawet trawnika, oraz wiele innych informacji, które zostały przemilczane w mediach. Podobnie samolot w Shanksville, po którym została tylko dziura w ziemi. Na dowód prezentowano informacje specjalistów, świadków zdarzeń oraz materiały wideo. Podobne poglądy zostały szerzej omówione w innym filmie pt. 11 września: niewygodne fakty (Loose Change).

- Don't Mind the Men Behind the Curtain – przedstawia tezę głoszącą, iż świat w znaczącym stopniu kontrolowany jest przez oligarchię finansową, które dążą do powstania rządu światowego i absolutnej kontroli jednostki. Cel ma zostać osiągnięty za pomocą najnowszych zdobyczy techniki i medialnej kampanii strachu. Ostatecznie ma to doprowadzić do wszczepienia ludziom chipów RFID.

Motto: Teorie spiskowe – warto być na bieżąco

Sauna (Filth), Czechy/ Finlandia 2008, 85’

reżyseria: Antti-Jussi Annila

scenariusz: Iiro Kutner

muzyka: Panu Aaltio

zdjęcia: Henri Blomberg

gatunek: horror

Film pokażemy dzięki uprzejmości dystrybutora - BOGEYDOM licensing.
Szczególne podziękowania dla George’a Ayoub’a.

Historia ta zdarzyła się wiele lat temu (1595 rok), w czasach, kiedy użycie topora
i miecza było na porządku dziennym…

Miejsce akcji to ponura, zapomniana przez boga kraina, gdzie Lovcraft zapewne dopatrzyłby się działania podstępnych, posępnych i oślizłych przedwiecznych bóstw. Ponure lasy, parujące mokradła, przenikliwa cisza rozdzierana, co i rusz przerażającymi odgłosami, miejsce, w którym panuje wieczna szarość, a chmury przysłaniają nieistniejące słońce. Jest to rzeczywistość, w której człowiek jest nieproszonym gościem, zakłóca, bowiem swą obecnością martwotę tych ponurych przestrzeni. Wilgoć i zło zaklęte w mgłach oblepiają postacie z filmu. Okolica ta wykuwa charaktery zmuszone do walki o byt. Bywa, że doprowadza je do szaleństwa prowokując popełnienie czynów, za które w przyszłości przyjdzie słono zapłacić…

Sauna (2008) to jeden z pierwszych filmów Antti-Jussi Annila. Reżyser w zręczny sposób odmalowuje ówczesny świat, splata i miesza wątki realistyczne
i nadnaturalne, porusza temat zbrodni i kary, pokuty i zadośćuczynienia, nie zapominając przy tym o pokazaniu złowrogiej natury. Sauna niekiedy przypomina
w swojej surowości Medeę Larsa von Thiera, gdzie natura jest pełnoprawnym bohaterem filmu.

Fińska produkcja jest dowodem wysokich walorów artystycznych europejskiego kina gatunkowego (tu horroru). Triumfy w tym zakresie święci właśnie Skandynawia, czego przykładem jest chociażby film Let the Right One In, który doczekał
się amerykańskiego remak-u Let me In (2010).

Zapraszamy na filmową ucztę!

Przyjdźcie i zadrżyjcie!

BESTIA, r. Aleksander Hertz, Polska 1917, 47 min.

Spotkanie DKF Faktor Berliński: Pokaz z muzyka na żywo filmu z polską gwiązda kina niemego Polą Negri. Muzykę do filmu na żywo zagra KOLEKTYW DJ-SKI DZIEWCZĘCA PATOLOGIA PRASKA

„BESTIA” z 1917 roku w arcyciekawej aranżacji muzycznej dziewczęcego kolektywu DJ-skiego w DKF-ie Faktor Berliński na Stacji Falenica.

W najbliższej odsłonie DKF Faktor Berliński - 14 kwietnia o godzinie 20.00 zapraszamy
na film niemy BESTIA z 1917 roku w reżyserii Aleksandra Hertza z muzyką na żywo KOLEKTYWU DJ-skiego DZIEWCZĘCA PATOLOGIA PRASKA.

Była boginią ekranu, jedyną w historii Polką, której udziałem stała się olśniewająca, międzynarodowa kariera filmowa, która zaprowadziła ją na szczyty Hollywood w jego najlepszych, opromienionych legendą latach.

Była pierwszą „importowaną” gwiazdą zza oceanu – przed Gretą Garbo, Marleną Dietrich, Ingrid Bergman, Sophią Loren i wieloma innymi.

Przez dziesiątki lat kojarzona z modną w owych czasach zmysłową, opętaną emocjami femme fatale władała masową wyobraźnią ludzi na całym świecie.
Miała osobowość i wygląd gwiazdy hollywoodzkiej. Nosiła warte tysiące dolarów futra
i biżuterię. Jadła najwytworniejsze potrawy. Piła najlepszego szampana. Używała złotej zapalniczki. Była kobietą o dużym obyciu towarzyskim i dobrym smaku.
Podbiła serca gwiazdorów Hollywood: romansowała z Charliem Chaplinem,
jej kochankiem i narzeczonym był „boski” Rudolf Valentino, adorowali ją Fiodor Szalapin, ponoć też Albert Einstein.

Pola Negri, bo o niej właśnie mowa w wielkim, właściwym sobie stylu zagości
w DKF-ie Faktor Berliński na ekranie Kinokawiarni Stacja Falenica w jednym z pierwszych filmów w jej olśniewającej karierze – „Bestii” z 1917 roku.

Odnaleziony po wojnie w Stanach Zjednoczonych wyreżyserowany przez Aleksandra Hertza film, jakże zabawny w swojej naiwności, jest świadectwem aktorskich możliwościach przyszłej gwiazdy Hollywood. Tytułowa „Bestia” to piękna i zaborcza dziewczyna zakochana w apaszu, która nie zawaha się użyć swojego sprytu i seksapilu y zdobyć upragniony cel. Czy opatrzność spojrzy przychylnym okiem na jej poczynania? Przekonajcie się sami!

Spektakl oryginalnie niemego filmu (choć należy pamiętać, że w filmie niemym aktorzy w rzeczywistości mówili - nie mamrotali, wypowiadali kwestie w dodatku językiem kraju, gdzie rozgrywała się akcja filmu) dopełni muzyka na żywo. Zapowiada się prawdziwa konfrontacja: Negri kontra Kolektyw Dj-ski Dziewczęca Patologia Praska (Ola Monola i Marta Purchała). Co wyjedzie z tego uroczego galimatiasu? Sami jesteśmy ciekawi... Serdecznie zapraszamy!

DKF Faktor Berliński

www.facebook.com/dkffaktorberlinski